Gry platformowe wymagają przede wszystkim zręczności i skupienia. Polegają na poruszaniu bohatera po pewnych miej lub bardziej urozmaiconych miejscach (etapach gry). Bohater w trakcie tej wędrówki musi unikać przeciwników i pułapek. Postać, którą porusza się gracz zbiera przy tym różnego rodzaju nagrody i bonusy. Urok tych gier polega na tym, ze są nieskomplikowane, a fabuła nie ma większego znaczenia. Któż z nas bowiem pamięta o co dokładnie chodziło w najpopularniejszej „platformówce”- Mario. Jedynie jej najbardziej zagorzali fani, wielbiciele pamiętają, że wędrówka Mario ma konkretny cel- uwolnienie księżniczki Peach, która jako jedyna może zdjąć zły urok z mieszkańców kraju Toadów zwanym inaczej Muchomorowym Królestwem. Widoczne na planszy ruszające się grzyby, rośliny oraz kamienie to mieszkańcy królestwa zamienieni przez złego Bowsera. Gra ta do dziś uchodzi za najpopularniejszą na świecie. Jej ogromna sprzedaż została odnotowana nawet w Księdze rekordów Guinnessa (sprzedanych ponad 40 milionów egzemplarzy). Inną znaną na całym świecie grą platformową jest Książę Persji – pierwsza wersja tej gry została wydana w 1989 roku. Gracz ma w tym przypadku szansę wcielenia się w tytułowego księcia. Musi w ciągu godziny uwolnić porwaną księżniczkę. Choć obecnie gry platformowe są prawie zupełnie niedoinwestowane i nie cieszą się taką popularnością jak niegdyś- na początku lat dziewięćdziesiątych, to nadal mają swoich wiernych wielbicieli. Trzeba przyznać, że prostota tych gier, nieskomplikowana fabuła i jasno określone zadanie do wykonania, potrafią sprawić, ze człowiek zapomina o bożym świecie na naprawdę długi czas.